حوالی غروب است من به روی تختی مشرف به دریای آسمان نشسته ام و قلم به دست می گیرم از تو می نویسم ای صاحب آسمان از تو پروردگارا. من از تو برای تو می نویسم می نویسم که تو هستی اگر چه نیستی تو هستی...همه جا...همیشه.تو همیشه هستی ولی من بعضی اوقات نیستم تو هستی گرچه دیده نمی شوی. ولی من می بینمت صدایت را می شنوم وجودت را حس می کنم و با عطر نفس هایت نفس می کشم من تو را می بینم.تو هستی.من تو را در طبیعت زیبا می بینم.با وزش هر نسیم بهاری وجودت را حس می کنم وقتی باران می بارد صدایت را می شنوم وقتی شبنم های باران عاشقانه دل کویری این زمین را تر می کند بوی تو فضا را پر می کند.من با عطر خاک پس از باران بوی تو را استشمام می کنم.تو هستی.تو هر روز صبح با طلوعی تازه به من لبخند می زنی.با نوای بلبلان به من سلام می کنی. با صدای گنجشک ها به من صبح بخیر می گویی. هنگام ظهر که من خسته از طلوع در انتظار غروبم تو خورشید را به اوج می فرستی تا من حضورت را بهتر احساس کنم.فضا را گرمتر ار آنچه هست می کنی و من گرمای عشق تو را با تمام وجود حس می کنم. هنگام عصر وقتی پرستوها به سوی لانه هایشان پر می کشند تو هنوز هستی.هنگام عصر سایه ات را به سرم می کشی تا کسی دلتنگی ام را نبیند.هنگام غروب که اوج غم و تنهایی است تو ماه را می فرستی تا من تنها نباشم.به ستاره ها می گویی چشمک بزنند تا من شاد باشم. تو هستی...هر روز...هرشب...هر ثانیه...در هر خاطره... و به راستی که چه عاشقانه ابراز وجود می کنی.خاطره امروز هم به سر رسید.با تو در کنار یاد تو...تو مهربانانه هستی و من عاشقانه با توام.

"نرو"

نرو خیال رفتن تو داره قلبمو آتیش میزنه آخ بمون به خدا دیدن چشم تو آرومه قلبه من عشق تو رو به یه دنیا نمی دم آخه این عشقت مال منه .میمیرم من و دربه دری من و بی خبری واسه چشات آخه دل من میدونم که تو دنیا چیزی جز عشق تو نمی خوام اگه تو نیای میدونم که یه روز خوشم توی دنیام نمی یای.الهی هر جا که هستی هر چی که می خوای خدا واسه ی تو بسازه این جا نمی مونم میتونم از چشمات بخونم آخه این قصه هم دارزه...